Twee paar benen
onder de lakens
Gewikkeld om elkaar terwijl
zonlicht spiekt door de gordijnen
Een fluisterend "goedemorgen"
een kus op mijn mond
Mijn vingers langs je gezicht
strelen je gelukkig
Met gesloten ogen
glimlachen we
Als we ons nogmaals
dichter naar elkaar draaien
Onze kussen veranderen in zoenen
terwijl in elkaar gevlochten handen
Elkaar vinden en niets meer
gezegd zou hoeven worden met woorden
Maar wanneer ik dan
uiteindelijk toch mijn ogen naar je opsla
En ik mijn gezicht naast het jouwe leg
mompel ik alsnog hoe gek ik op je ben
zondag 2 november 2014
dinsdag 7 oktober 2014
Droomvrouw.
Dromend de wereld overlevend
Tel jij de dagen af
Wachtend op de ontmoeting
Waarvan je weet dat die plaats gaat vinden
Dansend in al jouw gedachten
Heb je haar zo lief
Wanneer ze zweeft en dartelt in al jouw dromen
En giechelt met gesloten ogen
Ze is als een lied met de mooiste akkoorden
Met haar lippen zo rood
Alleen al de aanblik van haar achterzijde
Doet je vreselijk veel verlangen
Haar silhouet streelt je ogen
Haar zachte vingers
Glijden over je rug
Terwijl ze de mooiste woorden fluistert
Je hebt haar nog nooit gesproken
Of daadwerkelijk gezien
En toch weet jij dat je haar herkennen zal
Vanavond misschien
woensdag 1 oktober 2014
Levensmuziek.
Inktzwart water van
zoekende gedachten.
Een kronkelende spiraal,
waar je steeds verder
in dreigt te vallen
Strelende vingers
raken je aan.
Waardoor je drijft,
op wateren van vrede
terwijl je vecht tegen jezelf
Geweven zijn je dromen
tussen de bloembladen.
Gestrikt van naastenliefde,
Word je achterna
gerend door het geluk
Terwijl de bomen dansen
word je wakker.
In een hele nieuwe wereld,
van stilte en rust gehuld
in de mooiste levensmuziek
zoekende gedachten.
Een kronkelende spiraal,
waar je steeds verder
in dreigt te vallen
Strelende vingers
raken je aan.
Waardoor je drijft,
op wateren van vrede
terwijl je vecht tegen jezelf
Geweven zijn je dromen
tussen de bloembladen.
Gestrikt van naastenliefde,
Word je achterna
gerend door het geluk
Terwijl de bomen dansen
word je wakker.
In een hele nieuwe wereld,
van stilte en rust gehuld
in de mooiste levensmuziek
donderdag 18 september 2014
Voor opa.
De wind blaast je gesproken woorden naar me
toe, verstrengeld maar onbevangen
luister ik met gesloten ogen naar ze
en wil ik ze telkens opnieuw in me opnemen van verlangen
(Ik hunker naar jouw aanraking, een kus van
jou op mijn voorhoofd, een knipoog, een zoen
al is het jouw lach die ik zo herkennen kan
wat ik alleen al voor een geluid van mijn opa zou doen)
Mijn lippen produceren woorden over hoe het nu met
mijn zusje en mij gaat, en met ons studentenleven
Misschien wel uit wanhoop dat er een mogelijkheid bestaat
dat je ons toch nog levenslessen kan geven
Zo reikhalzend naar je aanwezigheid sta ik
daar bij de bloemen die je graf omringen
en wanneer ik dan de pijn van jouw gemis voel op dat ogenblik
doe ik geen moeite meer om mijn tranen te verdringen
maandag 15 september 2014
Gestild in water
Gestild in water was je je zorgen af
Ogen neergeslagen alsof je er niet was
Zout water die nachtmerries weergeven
De woorden in je ogen die ik nooit eerder las
Ik wil naar je toelopen, je omarmen
Je zeggen dat alles beter gaat
Maar in plaats daarvan kijk ik naar je
Terwijl je daar niets verhullend in het water staat
Herinneringen van je wegnemen wil ik
Vooral van de woede die je in zijn ogen las
Maar in plaats daarvan ril ik
bij de gedachte dat dat voor jou ooit werkelijkheid was
Ogen neergeslagen alsof je er niet was
Zout water die nachtmerries weergeven
De woorden in je ogen die ik nooit eerder las
Ik wil naar je toelopen, je omarmen
Je zeggen dat alles beter gaat
Maar in plaats daarvan kijk ik naar je
Terwijl je daar niets verhullend in het water staat
Herinneringen van je wegnemen wil ik
Vooral van de woede die je in zijn ogen las
Maar in plaats daarvan ril ik
bij de gedachte dat dat voor jou ooit werkelijkheid was
vrijdag 12 september 2014
Voor jou.
Je bent de nacht en dag in een
De sterren, de lucht, de maan, de zon
Alle landen op de wereld bijeen
Ik zou je alsmaar zoenen als het kon
Je bent de eb en vloed samen
De duinen en de dijken
Alle zielen tezamen
Alleen je blik laat me al bezwijken
Je bent het licht maar ook het donker
De bossen en de velden elkander
Alle eigenschappen die ik bewonder
Je leert me hoe lief te hebben als geen ander
Ik schrijf je dit gedicht
Ondanks dat ik je vertelde dat klef gedoe niet mijn ding is
Om je te zeggen dat ik niet kan wachten om mijn handen weer te
leggen om je gezicht
En hoe erg ik je aanwezigheid nu al mis
zondag 7 september 2014
Weemoed
Strak getrokken veters, een hoofdgebaar naar links wanneer je blonde haar in je gezicht valt
De knopen van je vest die je nooit de eerste keer goed dicht krijgt,
het gefriemel van je vingers aan alles dat nieuw is
Je linkerhand die blauw ziet van de inkt,
de bril die altijd wel beslagen lijkt
De gesprekken die je het liefst met opgetrokken benen voert, je blik als je kwaad bent
De spontaniteit die je 's avonds laat dansen in de keuken,
de sproeten op je wangen in de zomer
Je liefde voor pasta in combinatie met alle groenten die je vinden kan,
je gretigheid om nieuwe stappen te zetten
De schoonheid die je ziet in zoveel meer dingen dan ik, net als een kritische blik op de rest
De manier waarop je loopt,
de manier waarop je lacht
Maar vooral de manier waarop het je altijd lijkt te lukken
nieuwe mensen op te nemen, te omarmen in je leven
Er zijn zoveel woorden die jou zouden kunnen beschrijven
Maar het enige dat jou nu het beste beschrijft,
is de traan in mijn linkeroog
Die telkens weer opnieuw komt wanneer ik weer bedenk
dat je nu voor altijd in een ander land zit dan het mijne
De knopen van je vest die je nooit de eerste keer goed dicht krijgt,
het gefriemel van je vingers aan alles dat nieuw is
Je linkerhand die blauw ziet van de inkt,
de bril die altijd wel beslagen lijkt
De gesprekken die je het liefst met opgetrokken benen voert, je blik als je kwaad bent
De spontaniteit die je 's avonds laat dansen in de keuken,
de sproeten op je wangen in de zomer
Je liefde voor pasta in combinatie met alle groenten die je vinden kan,
je gretigheid om nieuwe stappen te zetten
De schoonheid die je ziet in zoveel meer dingen dan ik, net als een kritische blik op de rest
De manier waarop je loopt,
de manier waarop je lacht
Maar vooral de manier waarop het je altijd lijkt te lukken
nieuwe mensen op te nemen, te omarmen in je leven
Er zijn zoveel woorden die jou zouden kunnen beschrijven
Maar het enige dat jou nu het beste beschrijft,
is de traan in mijn linkeroog
Die telkens weer opnieuw komt wanneer ik weer bedenk
dat je nu voor altijd in een ander land zit dan het mijne
Abonneren op:
Posts (Atom)